از کریمان سنگ می‌خواهیم ما، زر می‌رسد            در حرم از آنچه می‌خواهیم بهتر می‌رسد

لطف و احسان کریمان را شمردن مشکل است            وقت احسان پشت آن احسان دیگر می‌رسد

اى که دستت می‌رسد کارى کنى، کارى بکن            عمر دارد می‌رود، دارد اجل سر می‌رسد

در طلب خوب است حاجات مکرر داشتن            وقتی از این ناحیه دارد مکرر می‌رسد

شب به شب در می‌زنم، چون در زدن مال من است            دست سـائل‌ها فـقط تا حـلقه در می‌رسد

گر به ما کم می‌رسد از خصلت کم‌بینى است            ورنـه دارد ده بـرابـر ده برابر می‌رسد

من فقط یک نوکرم، کار خودم را می‌کنم            او خودش هر وقت لازم شد به نوکر می‌رسد

خـادمان درگهـش در اصل خـادم‌زاده‌انـد            نسبت ما یا به فـضه یا به قـنبر می‌رسد

فـقر آمـد می‌رود ایـمان، ولى پیش شما            می‌شود ایمان من فقرى که از در می‌رسد

رزق در بین‌الطلوعین است، بین طوس و قم            رزق از دو سفره موسی‌بن جعفر می‌رسد

هم به زیر دین قـم، هم زیر دین مشهدم            گاه به دادم بـرادر، گاه خـواهر می‌رسد

فاطمه را خواستم معصومه را زائر شدم            فیض قـبر مادرى از قبر دختر می‌رسد

نیستـند این دو براى من، فقط پیش منند            سر به سرور می‌رسد، دل هم به دلبر می‌رسد

پیش تو محتاج‌ها در حال رفت و آمدند            تا که آهو می‌رود پشتش کبوتر می‌رسد

آب پـاى مـیوه‌اى که ریخـتم بهتر رسید            میـوه ما هم فـقـط با گریه بهتر می‌رسد